Αδειοδότηση μη κρατικών πανεπιστημίων: θεσμικός εκσυγχρονισμός υπό προϋποθέσεις

Η αδειοδότηση μη κρατικών πανεπιστημίων επανέρχεται στο δημόσιο διάλογο ως κρίσιμη θεσμική μεταβολή. Σε πρόσφατο άρθρο του στην Καθημερινή, ο Κωνσταντίνος Δροσάτος, Καθηγητής Ιατρικής Σχολής, University of Cincinnati, ΗΠΑ – Πρόεδρος Ινστιτούτου ARISTEiA, ΗΠΑ – Γεν. Γραμματέας του Κόμβου, εξετάζει το ζήτημα όχι ως απλό δίλημμα «κρατικό ή μη κρατικό», αλλά ως θέμα ποιότητας, θεσμικής συνοχής και στρατηγικής κατεύθυνσης για την ελληνική ανώτατη εκπαίδευση.

Η ουσία, όπως επισημαίνει, δεν περιορίζεται στη δημιουργία νέων ιδρυμάτων καθαυτή. Ουσιαστικός εκσυγχρονισμός απαιτεί αυστηρούς κανόνες αξιολόγησης, διαφάνεια και μακροχρόνια επένδυση σε ανθρώπινο κεφάλαιο και υποδομές:

«Είχε καλλιεργηθεί η ελπίδα πως τα νέα ιδρύματα θα γίνουν αμέσως τα καλύτερα πανεπιστήμια της χώρας. Τέτοιες προσδοκίες αγνοούν τη διεθνή εμπειρία που δείχνει ότι η ακαδημαϊκή φήμη και η αριστεία στη διδασκαλία και την έρευνα οικοδομούνται με συστηματική μακροχρόνια επένδυση δεκαετιών ή αιώνων σε ανθρώπινο κεφάλαιο και υποδομές».

Η εμπειρία διεθνώς δείχνει ότι μόνο υπό αυτές τις συνθήκες τα μη κρατικά ιδρύματα μπορούν να ενισχύσουν πραγματικά την ανταγωνιστικότητα και την ερευνητική δυναμική, αντί να παραμείνουν αποσπασματική παρέμβαση χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα. Το άρθρο καταλήγει ότι η αδειοδότηση μπορεί να αποτελέσει εργαλείο εκσυγχρονισμού μόνο όταν εντάσσεται σε συνεκτικό, ποιοτικά απαιτητικό σχέδιο που υπερβαίνει τα συμβολικά ή ιδεολογικά σχήματα.

📎 Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ.