Η 9η Φεβρουαρίου καθιερώθηκε πρόσφατα από την UNESCO ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, σε μια ιστορική απόφαση που υπογραμμίζει τη διαχρονική και παγκόσμια αξία της ελληνικής γλώσσας στην ανθρωπότητα. Η επιλογή της ημερομηνίας συνδέεται με την επέτειο του θανάτου του Διονυσίου Σολωμού (1857), του εθνικού ποιητή της Ελλάδας που συνέδεσε με τα έργα του τη λογοτεχνία με την εθνική ταυτότητα.

Η UNESCO αναγνώρισε την ελληνική ως μια από τις παλαιότερες και πιο συνεχιζόμενες γλώσσες στον κόσμο, με χιλιετίες γραπτής και προφορικής παράδοσης, επισημαίνοντας την προσφορά της στην επιστήμη, τη φιλοσοφία, τα γράμματα, τα μαθηματικά και τη θεολογία — κλάδοι στους οποίους οι ελληνικές ρίζες των όρων είναι εμφανείς σε πολλές σύγχρονες γλώσσες.

Ακαδημαϊκοί και γλωσσολόγοι, όπως οι καθηγητές Γιώργος Μπαμπινιώτης και η Ελένη Γλυκατζή – Αρβελέρ, έχουν τονίσει ότι η Ελληνική δεν αποτελεί μόνο γλώσσα επικοινωνίας αλλά και μέσο διαμόρφωσης σκέψης και πολιτισμού· η ίδια η δομή και το πλούσιο λεξιλόγιό της αντικατοπτρίζουν βαθιές πολιτισμικές και γνωσιακές ρίζες που επηρέασαν τη διαμόρφωση της δυτικής σκέψης.

Η παγκόσμια αναγνώριση της ελληνικής γλώσσας μας δίνει την ευκαιρία να τιμήσουμε την ιστορία της, να αναστοχαστούμε πάνω στην αξία της εκπαίδευσης και της χρήσης της στη σύγχρονη εποχή, και να προωθήσουμε τη μελέτη της σε σχολεία και πανεπιστήμια ανά τον κόσμο — ως γέφυρα ανάμεσα σε πολιτισμούς, ιδέες και επιστημονικές προσεγγίσεις.