Η Ιωάννα Σιταρίδου είναι Καθηγήτρια Ισπανικής και Ιστορικής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, Συνδιευθύντρια του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Cambridge και Εταίρος (Fellow) του Queens’ College. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Ισπανικών και Πορτογαλικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Cambridge από το 2019 έως το 2021 και είναι Εκλεγμένη Πρόεδρος εν αναμονή ανάληψης καθηκόντων της Ευρωπαϊκής Γλωσσολογικής Εταιρείας (Societas Linguistica Europaea, SLE) (2026–2029). Είναι επίσης Συνδιευθύντρια Σύνταξης του επιστημονικού περιοδικού Glossa Contact και έχει αναλάβει θέσεις επισκέπτριας καθηγήτριας και ερευνήτριας σε σημαντικά διεθνή ακαδημαϊκά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων το INALCO στο Παρίσι, τα Πανεπιστήμια Harvard, Princeton και Όσλο, το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Bahia στο Σαλβαδόρ της Βραζιλίας και το Πανεπιστήμιο του Chicago.
Η έρευνά της επικεντρώνεται στους τρόπους με τους οποίους οι γλώσσες εξελίσσονται, αλληλεπιδρούν και επιβιώνουν, συνδυάζοντας την ιστορική και συγκριτική γλωσσολογία με τη θεωρητική σύνταξη, τη γλωσσική κατάκτηση και την κοινωνιογλωσσολογία. Με επίκεντρο τις ρομανικές γλώσσες και την ελληνική, επανεξετάζει κατεστημένες αντιλήψεις για τη γλωσσική αλλαγή και—μέσα από τη λεπτομερή συγκριτική ανάλυση γλωσσικών δεδομένων και τη συστηματική ανασύνθεση των κοινωνικοϊστορικών συνθηκών—διαμορφώνει ερμηνευτικά μοντέλα που βασίζονται στους μηχανισμούς της γλωσσικής κατάκτησης και εξηγούν πώς προκύπτουν και διαδίδονται οι γλωσσικές αλλαγές.
Εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες διεξάγει επιτόπια έρευνα στα ρομέικα, μια απειλούμενη ποικιλία της ελληνικής που ομιλείται στην Τουρκία. Τα ιδιαίτερα γραμματικά χαρακτηριστικά της προσφέρουν νέα δεδομένα για την ιστορία της ελληνικής γλώσσας και τους μηχανισμούς της γλωσσικής αλλαγής. Η έρευνά της επεκτείνεται επίσης σε επαπειλούμενες και περιθωριοποιημένες γλώσσες και γλωσσικές ποικιλίες στο Γιβραλτάρ, τη Σρι Λάνκα και την Ελλάδα, συνδέοντας τη θεωρητική γλωσσολογική έρευνα με τη γλωσσική τεκμηρίωση σε στενή συνεργασία με τις ίδιες τις κοινότητες των ομιλητών.
Πέρα από την ακαδημαϊκή διάσταση, το έργο της διερευνά τη σχέση μεταξύ γλώσσας, ταυτότητας, πολιτιστικής κληρονομιάς και κοινωνικής συμπερίληψης. Μέσα από δράσεις εξωστρέφειας και σε συνεργασία με τις γλωσσικές κοινότητες, επιδιώκει να καταπολεμήσει τη γλωσσική περιθωριοποίηση, να αναδείξει την αξία της πολυγλωσσίας και να καταδείξει πώς η γλωσσική ποικιλομορφία συμβάλλει στον πολιτιστικό πλούτο και την κοινωνική συνοχή.