You are currently viewing Νικηφόρος Διαμαντούρος: Η ελληνική διατροφή ως γνώση, πολιτισμός και δημόσια υγεία

Νικηφόρος Διαμαντούρος: Η ελληνική διατροφή ως γνώση, πολιτισμός και δημόσια υγεία

Ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και Εταίρος του Κόμβου γράφει για τη διατροφική παράδοση, τη σχέση με τη φύση και τον ρόλο της επιστήμης

Την ελληνική διατροφή ως έκφραση πολιτισμικής συνέχειας προσεγγίζει ο Νικηφόρος Διαμαντούρος, Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και Εταίρος του Κόμβου, στο άρθρο του «Η μνήμη της φύσης και η αξία του μέτρου», που δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 11 Οκτωβρίου 2026.

Η διατροφή ως φορέας μνήμης

Τα φυτά της Αρχαίας Αγοράς αποτελούν την αφετηρία για τη σύνδεση φύσης, ιστορίας και γνώσης. Μέσα από τον «Κήπο του Ιπποκράτη», ο καθ. Διαμαντούρος περιγράφει τη μετάβαση από την παρατήρηση στην επιστήμη. Η έρευνα επιστρέφει στην παλαιότερη γνώση, εξετάζοντάς την με νέα ερωτήματα και αποδείξεις.

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος στρέφεται στις συνήθειες που μεταδίδονται μεταξύ γενεών και στη συμβολή τους στη διαμόρφωση της ταυτότητας:

«Η ταυτότητα, όμως, δεν οικοδομείται μόνο μέσα από τη μνήμη των μεγάλων γεγονότων. Οικοδομείται και μέσα από τη μνήμη των καθημερινών πρακτικών».

Στην ελληνική διατροφική παράδοση εντοπίζει μια σχέση με τη γη, τις εποχές και την κοινότητα. Συνδέει το μέτρο με την ισορροπία ανθρώπου, περιβάλλοντος και τρόπου ζωής.

Η συμβολή της Αντωνίας Τριχοπούλου

Ως παράδειγμα σύνδεσης της παράδοσης με τη σύγχρονη έρευνα, παρουσιάζει το έργο της ακαδημαϊκού Αντωνίας Τριχοπούλου, επίσης Εταίρου του Κόμβου. Αναγνωρίζει τη συμβολή της στην επιστημονική τεκμηρίωση της μεσογειακής διατροφής ως προτύπου δημόσιας υγείας και στη διεθνή ανάδειξη της ελληνικής διατροφικής παράδοσης.

Η επιστήμη στον δημόσιο διάλογο

Η συζήτηση περνά στις σύγχρονες προκλήσεις: την παιδική παχυσαρκία, την αποξένωση από τη φύση και την εγκατάλειψη διατροφικών συνηθειών. Σε αυτό το πλαίσιο, ο καθ. Διαμαντούρος αναδεικνύει την ευθύνη της Ακαδημίας να ενισχύει τον δημόσιο διάλογο και να προσφέρει επιστημονική βάση στις δημόσιες πολιτικές. Δίνει έμφαση στη συνεργασία αρχαιολογίας, βοτανικής, ιατρικής, διατροφικής επιστήμης και ιστορίας του πολιτισμού.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο στην Καθημερινή.